روز انسانیت

من نویسنده یا شاعر نیستم هیچگاه دنبال "بیان" احساسم نبودهام اینکه بخواهم "حس بگیرم"، یکدفعه جرقهای بخورد، الهام شود، این کارها را بلد نیستم. همیشه احساسم به کلمات فشار آورده، هنگام رها شدن فرم "بیان" میگیرد. پیرو قوانین ترمودینامیک است، به وجود نمیآید و از بین نمیرود، از شکلی به شکل دیگر تغییر ماهیت میدهد، اگر ننویسم حتماً از جای دیگر بیرون میزند. راستش را بخواهید کلاً با نوشتن مشکلدارم، خطم را جلوی آفتاب بگذارید کسوف میشود،حافظهام خراب است، املای لغات را فراموش میکنم اما میدانید در زندگی یک چیز را خوب یاد گرفتهام ،"س...

سلام ریفیق چطور مِطوری ؟ دماغت چاقه؟ لُپات گل انداخته؟ دلت آرومه؟،خواستم قبل از حرکتت چند خطی برات بینویسم، چند کلوم من اختلاط کنم،تو ام گوشی بیاد دستت، اومدی اینجا کله پا نشی،خب از کجا شروع کنم.........آهان یافتم!. هِـــــــــــــــی "روزِگارد"، رفیق اینجا که میایی گاردتو همیشه بالا بگیر،روزگارسختیه،بپا یهو ناک اوتت نکنن، آخه اینجا کنترل آدما دستِ خودشون نیست،نمیدونم دست کیه، اما میدونی ریفیق تو شهر ما دل آدما "غُرازه" شده، واسه همینه زیاد "غُر" میزنن، چون دلشون پر از "رازه"، پر از حرفای نگفته، دردای نهفته، راستی ریفیق اینجا باد که میاد تو دستاتو ...

بنگر مرا چه زلال آرمیدهامتنها مونسِ بازتابپناهِ برکهی سکوتبنوش مراچه گوارا نواختهامپایان ملودی بارش سرایش ریزش اشکهایمبیاب مراچه دِنج، گوشهاموداعِ چِک چِک غصههابستِ تاریک دیدگانمآخرین روزنهی پلکهایمبخوان مراچه سیاه نگاشتهامنقطهی صفرِ زمانلاقیدی بعدِ مکانبرزخِ پوچ خواستهایمبنویس مراچه سپید آرمیدهامنبضِ کاستهی بغضهایمنسخِ تابعِ زندگیآخرین تِپهی تپشسنکوبِ آرزوهایم...

گاه خیال برم میدارد دستم را میگذارد در دست سرنوشت سرنوشت این روزها دست از بازی کشیده رُمان جنایی مینویسد نقش قاتل و مقتول و قربانیاش منم کاراگاهاش شما قاضی و دادستان هم که رُلِ خودش است میماند دادگاه و زندان آنهم زحمتش همیشه گردن زندگیست. ...