روز انسانیت

گاه باران بر خاطرات خاک خوردهام میباردرایحه دلانگیز کودکی برمیخیزیدمرا با خود میبرد به آن دورهابه دوران "باز باران با ترانهها"هنوز هم درخشش گوهرهای بهاری تازگی داردو من پشت قاب پنجره ایستاده امگوش می سپارم به نوای باراناما من باز ایستادهامولی حکایت آنهایی که هرگز ترانه باران را نشنیدند به کجا رسیدآنهایی که از نعمت بام و خانه محروم بودندآنهایی که ترانه بارانشانگلوله باران بود بر تکهای پلاستیک اسقاطیآنهایی که آهنگ پوسیدگی سقف خانههایشانرساتر از نغمه باران بودآنها امروز پنجرهای دارندتا پشتش تنها بایستندکه اصلاً بایستندروی پای خودشانکه شاد و خرم باشند... +نوشته شده در یکشنبه ۳ دی ۱۳۹۶ساعت توسطShah re yar | ...

دیروز زیر باران ماندم یکسره به زمین و زمان فحش می دادم امروز بدن درد و احوال ناخوش زمین گیرم کرده دارم به احساسات شاعرانه و ادبیم نسبت به باران فکر میکنم چقدر ما آدم ها متفاوتیم با آنچه می اندیشیم از آنچه به زبان می آوریم و آنگونه که عمل می کنیم ...