تن پرستان

روزی تنپرستان عالم گِرد هم آمدند
پشت به پشت
سینه به سینه
چاک به چاک
سجده زنان بر اندام یکدیگر
شعله بالا و پایینشان روشن
پشت و رو برشته
لب و لوچه آب انداخته
همه در حظ و غُلغُل کنان
که ناگه شام دیشب افاقه کرد
و بخت برگشتهای از پرستشگاه خویش بادی در داد
فریاد لعن و نفرین برخاست
که کافر را باید مجازات کرد
در میان هیاهو و غر و لند حاضرین
واعظی از آنسوی مجلس سر رسید و گفت
که عزیزان کافر را گناهی نباشد
آیینی که برونش چرک نِشیند
از درون نیز گندیده باشد