روز انسانیت

آدم را مانند سیبل تیراندازی به تیرک چوبی پرچ میکنند، دست و پایش را میبندند تا در برابر جوخه آتش سوراخسوراخ شود.گروهان آتش میکند.گردان احترام نظامی میگذارد.آدم را در برابر دیدگان صدها نفر به دار میآویزند.پیکرش توسط جرثقیل آنقدر بالا میرود تا کالبدش پیشتر از روح عروج کرده باشد.تا فرسخها دورتر بزرگ و کوچک چشمانشان را گرد میکنند.که شاهد باشند چگونه سایه مرگِ انسانیت مانند کسوف آسمان شهر را تیره میکند.آدم را در برابر دیدگان دهها نفر، داخل اتاقکی شیشهای با ظاهری شیک و مدرن میگذارند و عصاره جانش را با سرنگ ذرهذره بیرون میکشند، که انگار با آراستن مناسک اعدام، قبح آن خواهد شکست.از گیوتین و صندلی برقی، و صدها اسلوب متنوع و منسوخشده دیگر در تاریخ بگذریم.شاید بتوان چند حَب "عدالت"،"قانون" بلعید، تا تهو...

ادامه مطلب